Les Oiseaux Bleus

Geeft vleugels aan de hoop

Zaterdag

Op Sidi Thabet was een verrassing voor de groep gepland en het was maar goed dat Ans niets had verklapt, want we hadden nooit geraden dat het om een receptie ging.

Op Sidi Thabet was een verrassing voor de groep gepland en het was maar goed dat Ans niets had verklapt, want we hadden nooit geraden dat het om een receptie ging.. De hele entourage en de typisch tunesische koekjes waren ons ook compleet onbekend, dus deden we ons tegoed aan alle zoete heerlijkheden. Wat we wel zeker merkten was dat de medewerkers van Sidi Thabet erg blij waren met onze komst. We werden uitgebreid bedankt en kregen allemaal een persoonlijke oorkonde (met een actiefoto in de meest charmante poses). Ook wij hebben bedankt voor de mogelijkheid te kunnen komen helpen. Het is immers niet zomaar iets dat wij als Nederlanders toegang krijgen tot zo'n goed draaiend. Er is een brug geslagen (geheel in thema: crossing bridges), waar we in de toekomst gebruik van kunnen maken (meer een luchtbrug om vooral veel heen en weer te communiceren ;))
Na ook uitgebreid afscheid te hebben genomen van onze mooie tekeningen op de muren, het werk in de tuin en de verbeterde feestzaal en van de kinderen, was het tijd voor vertrek naar Bizerte. Het was maar goed dat er kinderen van Sidi Thabet mee gaan op vakantiekamp, anders was het afscheid nog moeilijker geweest: nu was het al nodig allemaal weer even uit de bus te stappen, zodat de kinderen die bij ons ind e bus waren gaan zitten, er zelf ook weer uit gingen..laat staan als we ze nooit meer zouden zien.

In de bus is het altijd gezellig: benen en armen overal en nergens, bij elke keer dat er stevig werd geremd had de achterste rij een tas shampoo en de voorste rij een pak luiers op zijn hoofd en dan is er nog de temperatuur..maargoed: zo zagen we nog wel een stukje van het land. Eenmaal in Bizerte aangekomen zat de sfeer er goed in, ongeveer even enthousiast als dat gebeurt met de kinderen, werd de zee verwelkomd.

In Bizerte zijn de nodige onboeiende dingen gedaan als kamers indelen, koffers uitpakken etc, en daarna ging iedereen zwemmen. 's avonds hebben we echter wel iets interessants ondernomen: we gingen namelijk uit! Eerst met de groep iets drinken in onze stamkroeg, een groot hotel aan het strand waar we dan allemaal jus de fraise (aardbeisap) drinken. Daarna met Ans en Sabri en een groot deel van de groep daadwerkelijk naar een plaats om te dansen. Er werd besloten naar een 'disco' onderin een hotel te gaan. Bij aankomst leek het nog even mis te gaan, omdat de portier ons duidelijk maakte dat het vol was, maar bij binnenkomst bleek dat of wij of de portier toch minder goed engels sprak dan wij dachten. Bijzondere ervaring deze avond: de dj zou de muziek iets beter in elkaar over hebben kunnen laten gaan, de muziek had wat zachter gekund en er was uiteraard geen alcohol, maar toch hebben we ons vermaakt: wanneer in je leven krijg je nog ooit zo'n kans om met deze mensen, in deze situatie ergens in een kelder van een hotel in Bizerte uit te gaan?! Leuk dus!

Daarna was het wel zo ongeveer 0300 uur eer we konden gaan slapen, maargoed, je moet er iets voor over hebben..
 
Liefs! Jeannette

Oct 2012
Jul 2012
Jul 2011
Jun 2011
Aug 2010
Jul 2010
Jul 2009
Jun 2009
Oct 2008
Jul 2008
Aug 2007
Oct 2006
Aug 2006
Apr 2006
Sep 2005
May 2005
Dec 2004
Jul 2003
Jan 2002
Jul 2001
Aug 1999

© 2013 Les Oiseaux Bleus Contact Me