Les Oiseaux Bleus

Geeft vleugels aan de hoop

Een feestje naar mijn hart

Gister hebben we na de siësta lekker met de kinderen geknutseld, zo hebben alle kinderen nu een eigen sokpop en waren vele snoetjes vrolijk gekleurd van de schmink.

Lieve allemaal,

Gister hebben we na de siësta lekker met de kinderen geknutseld, zo hebben alle kinderen nu een eigen sokpop en waren vele snoetjes vrolijk gekleurd van de schmink. Om nog wat actiefs met de kinderen te doen gingen we met zijn allen dansen. Dit is voor mij echt mijn oplaad moment van de dag. Hoewel het veel energie kost, krijg ik zo veel energie terug alleen al van het feit dat kinderen die de hele dag alleen maar op de achtergrond zitten, nu lekker mee gingen doen en het maakte ze niet eens uit als er andere mensen naar ze aan het kijken waren. dit in contrast met de dag ervoor dat ik echt die kinderen de dansvloer op moest slepen bij wijze van spreken. Na het elke dag toch weer heerlijke eten (petje af voor de keuken) gingen we weer naar bed.

Vandaag was de dag van de Olifant, dus toen iedereen, na wat gedoe, aangekleed en netjes aan tafel zat werd dit met het wel bekende old Macdonald ingeluid. Na het ontbijt komt het altijd leuke en gezellige tripje naar het strand. In de bus zingen we met zijn allen een aantal liedjes en tot mijn verbazing zingen sommige kinderen (wellis waar fonetisch) met ons mee. We vermaken ons allemaal kostelijk, en dat is dan nog maar de paar minuten onderweg. Als we bij het strand aan zijn gekomen worden alle kinderen en spullen naar een vaste plek op het strand gebracht, het word zowaar een soort routine! Eenmaal op het strand gaan alle luiers uit en lekker het water in met bandjes om. Een van de kinderen bij mij op de kamer zit in een rolstoel, maar ze heeft vandaag wel helemaal zonder hulp van mij gezwommen, ik was echt trots!

Na het strand weer dezelfde liedjes op de terugweg en dan douchen ( altijd een hele onderneming) lekker lunchen en dan siësta. De kinderen op mijn kamer slapen allebei in de siësta, dus dan heb ik tijd om ff zelf te douchen, de was te doen, af en toe een boodschapje te halen, en zelf ook ff te gaan liggen. Na de siësta hadden we vandaag een grote verrassing voor de kinderen. Ze gingen namelijk allemaal een half uur lang een rondrit maken in trouwkoetsjes. Het geluk straalde van hun gezichten af en iedereen was dolgelukkig. Na dat half uur gingen we lekker bij de haven wat drinken. Daar kreeg ik voor het eerst helemaal spontaan een knuffel van het andere kind dat bij mij op de kamer slaapt en autistisch is. Hierna heeft ze bijna niets anders meer gedaan. Echt ontroerend om te zien hoe zo'n kind binnen een paar dagen helemaal uit haar schulp kruipt. 3 dagen geleden mocht er nog niemand naast haar zitten en helemaal geen geluid maken, nu komt ze met me dansen en knuffelen tegelijk.

Na het eten hebben we de verjaardag gevierd van Hamza, mijn kamergenoot een Tunesische jongen die ook begeleider is bij het kamp, hij is vandaag 16 geworden. Dus dat werd gevierd met veel muziek en dans, een feestje naar mijn hart.

Nu slapen de kinderen lekker en dat ga ik hopelijk ook zo doen.
Groetjes,
Ilona

Oct 2012
Jul 2012
Jul 2011
Jun 2011
Aug 2010
Jul 2010
Jul 2009
Jun 2009
Oct 2008
Jul 2008
Aug 2007
Oct 2006
Aug 2006
Apr 2006
Sep 2005
May 2005
Dec 2004
Jul 2003
Jan 2002
Jul 2001
Aug 1999

© 2013 Les Oiseaux Bleus Contact Me