Les Oiseaux Bleus

Geeft vleugels aan de hoop

Tuneise: een reis om nooit te vergeten!

Dit jaar ging voor de derde keer een groep jonge mensen naar El Kef voor een werkvakantie. De groep bestond uit achttien jonge mensen.
Dit jaar ging voor de derde keer een groep jonge mensen naar El Kef voor een werkvakantie. De groep bestond uit achttien jonge mensen.
We hebben er gewerkt aan het opknappen van een schooltje voor meervoudig gehandicapte kinderen en een weeshuis. In januari zijn we begonnen met de voorbereidingen, bestaande uit onder andere sponsorwerkzaamheden en verdieping in de islamitische cultuur. Deze voorbereidingen waren hard nodig, want de cultuur waarin we terechtkwamen, is echt heel anders dan de Nederlandse. Daar hebben we gelukkig hulp gekregen van een aantal Tunesiërs. We hebben te maken gehad met de directeuren van het schooltje en het weeshuis en daarnaast hebben we samengewerkt met enkele anderen, onder wie een aantal jongelui die ons hielpen met de werkzaamheden. Op een avond spraken we over de verschillen tussen onze culturen in het dagelijks leven; over de normen, waarden en religie. De islam bepaalt voor een heel groot deel hun leven. De vrouw heeft in dit land een heel andere positie dan in Nederland. Bij ons is de vrouw vrijwel gelijk aan de man, maar daar is dit totaal niet het geval. Op straat zie je voornamelijk mannen, wat ook het geval is op de terrassen en in de koffiehuizen. Dat is voor hen een ontmoetingsplaats. Vrouwen komen daar niet; zij zitten thuis en kunnen elkaar daar ontmoeten.
Die ontmoeting kom je ook weer tegen in de gastvrijheid van de mensen. Je wordt binnen gevraagd en wat te drinken of te eten aangeboden; ze zien het als een belediging als je iets afslaat. Dit zijn een aantal van de vele verschillen. In het gesprek kwamen deze verschillen naar voren; het was interessant hoe verschillend de Tunesiërs erover dachten. Een jongen had een duidelijk eigenlijk stereotype mening; een meisje daarentegen had een eigen mening en probeerde er zelf achter te komen wat ze wilde of niet, zonder dat het door het geloof wordt voorgeschreven.
Wat ik vooral geleerd heb van deze reis is, hoe goed wij het hebben en wat weinig waardering ik daar vroeger voor had. Je merkt direct als je terugkomt in Nederland, hoe gehaast het leven hier is. Mensen rennen elkaar voorbij, zien elkaar niet. Je zegt goedemorgen bij de bakker, waarop de mensen al verschrikt opkijken.
Ik heb het gevoel dat ik nu veel bewuster keuzes maak dan voorheen. Moet je speciaal voor dit gevoel naar Tunesië? Nee, natuurlijk niet, maar bij mij heeft dit wel het bewustwordingsproces versneld. Namens de groep wil ik ook oudste Leeflang bedanken voor het faxen van de Weekbrief en zijn woorden daarbij. We hebben er heel veel steun aan gehad.
We hebben als groep zware momenten meegemaakt, maar daardoor zijn we gesterkt, naar elkaar toegegroeid, en ik kan wel zeggen dat ik vrienden voor het leven heb gemaakt. Met elkaar hebben we het project laten slagen. Het weeshuis en het schooltje zijn af; daar zijn we heel trots op. Al met al is het een goed geslaagd project, en ik ben blij dat ik dit heb mogen meemaken.
Oct 2012
Jul 2012
Jul 2011
Jun 2011
Aug 2010
Jul 2010
Jul 2009
Jun 2009
Oct 2008
Jul 2008
Aug 2007
Oct 2006
Aug 2006
Apr 2006
Sep 2005
May 2005
Dec 2004
Jul 2003
Jan 2002
Jul 2001
Aug 1999

© 2013 Les Oiseaux Bleus Contact Me