Les Oiseaux Bleus

Geeft vleugels aan de hoop

And then it was over . . . . .

De 3 weken zijn voorbij gevlogen. De kinderen zijn gisteren vertrokken en dat ging traditiegetrouw met veel tranen.

siësta steeds vaker wilden overslaan terwijl wij die steeds harder nodig hadden. De laatste middag hebben we toch nog de energie gevonden om alles uit de kast te halen voor de bonte middag / avond.
 
Alle scholen hadden een stukje voorbereid. Het is grappig om te zien dat men met weinig voorbereiding toch iets heel leuks kan neerzetten. Het programma varieerde van zang en dans, tot clowns en een stukje uitmuntend theater van de begeleiding. In het kort hebben we met behulp van Yassine het verhaal verteld van Aladdin en de geest in de lamp. Vooral Jurriaan was erg overtuigend als kameel. Na afloop kregen we van Mateur door de kinderen gemaakte kado’s en van Sidi Thabet kregen we een T-shirt.
 
De volgende ochtend was het kamp afgelopen. Wat dan overblijft de eerste paar uren, is vooral een leegte. Geen zingende en rennende kinderen, geen poepluiers en geen knuffels meer. Alleen de groep die elkaar in februari pas leerde kennen, bleef achter . . .
 
In drie weken is veel gebeurd. Mensen zijn gegroeid, vriendschappen zijn ontstaan en relaties zijn versterkt. Ook zijn er mensen moe, verdrietig en het helemaal zat geweest. Maar aan het einde van de rit blijft bij iedereen een voldaan gevoel over. Deze laatste paar dagen zijn vooral gevuld met hangen en niks doen. Vanavond gaan we nog even uit eten om het helemaal af te sluiten en dan hopen we iedereen morgen weer te zien (want ook wij zijn wel blij om onze families weer te zien).
 
Voor de laatste keer vanuit Tunesië waren hier uw verslaggevers,
 
Rick “Dreuge worst” van Delft
                     Pieter “Hasselhoff” Bakker
                                        Werner “Bokkie” Bos

De 3 weken zijn voorbij gevlogen. De kinderen zijn gisteren vertrokken en dat ging traditiegetrouw met veel tranen. Het is toch iedere keer weer erg zwaar om de kinderen na een dag of 10 te zien vertrekken; niet wetend waar ze naar terug gaan. Sommige kinderen zijn blij dat zij weer naar hun ouders terug mogen en anderen waren erg verdrietig dat ze ons achter moesten laten. Hetzelfde geldt eigenlijk voor ons. Aan de ene kant vinden we het nu mooi geweest, maar aan de andere kant laten we hier iets achter wat we samen hebben opgebouwd.
 
De laatste paar dagen met de kinderen waren best zwaar. De vermoeidheid begon hier en daar wat toe te slaan bij de begeleiding. Dit in tegenstelling tot de kinderen, die altijd vol met energie bleven zitten! Het was net of de kinderen de


Oct 2012
Jul 2012
Jul 2011
Jun 2011
Aug 2010
Jul 2010
Jul 2009
Jun 2009
Oct 2008
Jul 2008
Aug 2007
Oct 2006
Aug 2006
Apr 2006
Sep 2005
May 2005
Dec 2004
Jul 2003
Jan 2002
Jul 2001
Aug 1999

© 2013 Les Oiseaux Bleus Contact Me