Les Oiseaux Bleus

Geeft vleugels aan de hoop

Stacks Image 782

Summercamp 2016
Voor Nederlands scrol naar beneden.

Englisch:
This year’s summer camp was unique in many ways. Firstly because the Dutch and Tunisian volunteers have been preparing it for two years (instead of one), as last year’s camp was cancelled. This means the group that left for Tunisia on the 29
th of July was more determined than ever to make the camp a success. Secondly, this year was the first time that the Tunisian and Dutch volunteers were able to prepare the camp together, in the days before the children would arrive, which was a special experience. Finally, it was a unique camp, because it always is: the children brought joy and happiness with them and we could return a bit of that to them.

During the preparation days, we learned a lot from eachother and we found out we all had the same goal, which was an important bonding experience. In the days to come we would find out how important it was that we felt like one team, working together, despite possible cultural and personal differences.

From the moment the children arrived, it was both hard work and a lot of fun at the same time. The children needed to be taken care of, activities needed to be planned, materials organised. And at the same time, the presence of the children, their smiles and happiness with what we could offer them and the fun we had together, was worth so much! Going to the beach was a blast every time: some children were able to relax in the water and with that experienced less of their spasticity. Others were happy that they could play freely in the waves. Luckily, we were watching the children carefully, led by Renate and Ans behind the line, because all this freedom was somewhat of a challenge for part of the children. Some children enjoyed the afternoon program more, where we were making paper birds, dancing, making music, running obstacle courses and learning about daily care. Of course there were also activities that related more to the older children, like make-up and hair style changes, and basketball, table-tennis and card games. In the evening there were many special activities. Because we could not quite the centre, creative solutions were sought. One night pizza was ordered and we had dinner on the roof terrace, another night we made the big hall feel like a restaurant, with festive decorations, with a disco afterwards.

It has been an overwhelming experience for most of the volunteers, and presumably also for the children. Some of us grew grey hair because of it (we’re not pointing any fingers), others learned to use the expression ‘Poep gebeurd’ (shit happens in Dutch) in a completely new context (think of diarrhoea). Some got ill, many got better. Ministers came and went (enjoying the fact that they’d been kissed by one of the children, or not), cultural differences were warmly embraced or sometimes somewhat less heartily welcomed. But perhaps more importantly we learned that it doesn’t matter so much what your cultural background is, if you share a goal of love and work together to achieve it.


Nederlands:
Het zomerkamp dit jaar was uniek in vele opzichten. Ten eerste omdat de Nederlandse en Tunesische vrijwilligers al 2 jaar aan het voorbereiden waren (in plaats van één jaar), omdat het kamp van vorig jaar niet door kon gaan. Dit betekende dat de groep die op 29 juli naar Tunesië vertrok meer dan ooit vastberaden was om er een succesvol kamp van te maken. Ten tweede omdat het dit jaar voor het eerst was dat de Nederlandse en Tunesische vrijwilligers een aantal dagen voor de kinderen kwamen samen het kamp konden voorbereiden, wat een bijzondere ervaring bleek. Als laatste was het een uniek kamp, omdat dat altijd zo is: de kinderen brachten vrolijkheid en geluk met zich mee, en wij konden daar een beetje van teruggeven.

Gedurende de voorbereidingsdagen hebben we veel van elkaar geleerd en merkten we dat we allemaal hetzelfde doel voor ogen hadden. In de dagen daarna zouden we ondervinden hoe belangrijk het was dat we één team hadden gevormd en samen konden werken, ondanks culturele en persoonlijke verschillen.

Vanaf het moment dat de kinderen aankwamen, was het hard werken en een heleboel blijheid tegelijkertijd. De kinderen moeten worden verzorgd, activiteiten moeten worden gepland, materialen georganiseerd. Maar dat was het waard, om de lach van de kinderen en de humor die we samen hadden! Naar het strand gaan was elke dag geweldig: sommige kinderen kunnen zich ontspannen en hebben daardoor minder last van hun spasticiteit. Anderen waren blij dat ze vrij konden spelen in de golven. Gelukkig werd er goed opgelet onder leiding van Renate en Ans achter de lijn, want al die vrijheid was voor sommige kinderen wel een uitdaging. Een deel van de kinderen vond de middagactiviteiten leuker, waarbij we papieren vogels hebben gemaakt, gedanst, muziek gemaakt, hindernisbanen hebben gerend (of gereden) en hebben geleerd over dagelijkse verzorging. En er waren natuurlijk activiteiten voor de wat oudere kinderen, zoals het mooi maken van de meisjes met make-up en invlechten en basketbal, tafelvoetbal en kaartspellen. In de avond waren er speciale activiteiten. Omdat we niet van het centrum af konden, werden er creatieve oplossingen gezocht. De ene avond werd er pizza besteld en aten we op het dakterras, een andere avond hebben we de grote zaal feestelijk versierd alsof het een restaurant was, met een disco er achter aan.

Het is een overweldigende ervaring geweest voor de meeste vrijwilligers en waarschijnlijk ook voor de kinderen. Sommigen van ons kregen er grijze haren van (we noemen geen namen), anderen leerden de uitdrukking ‘Poep gebeurt’ (
shit happens) in een geheel nieuwe context kennen (denkt u aan ‘poep gebeurd’ in het geval van diarree). Sommigen werden ziek, velen ook weer beter. Ministers kwamen langs en gingen weer weg (zonder twijfel blij met het feit dat ze enthousiast bij vertrek waren gezoend door één van de kinderen), culturele verschillen werden vaak omarmd en soms iets minder hartelijk verwelkomd. Maar wat misschien veel belangrijker is, is dat we hebben geleerd dat ieders culturele achtergrond niet zoveel uitmaakt, als je het doel om aan de liefde te werken deelt en samenwerkt om dat te bereiken.

Wil jij dit ook een keer mee maken?
Dat kan volgend jaar gaat er weer een groep: van vrijdag 28 juli t/m 11 augustus 2017. Je kan je inschrijven door een mail te sturen naar:
inschrijving@lesoiseauxbleus.org


NIEUWE ONTWIKKELINGEN

De laatste twee jaar is er veel gebeurd in en rondom Les Oiseaux Bleus. We hebben grote stappen gemaakt! Zo is er eind 2016 officieel de stichting Les Oiseaux Bleus Tunesië opgericht. Een stichting in en van Tunesië die naast de moeder stijging vanuit Nederland zelfstandig gaat opereren. Wil je hier meer over weten
lees dan dit prachtige overzicht.


Stacks Image 768
Stacks Image 784
Stacks Image 780
Stacks Image 786
Stacks Image 778
Stacks Image 776
Stacks Image 774
Stacks Image 772
Stacks Image 788

Meer zien, lezen en reageren ?

ga dan naar onze
facebook pagina

© 2013 Les Oiseaux Bleus Contact Me